Edward Arłamowski

Edward Arłamowski

źródło: archiwum
mm Andrzeja Filipowicza

 

Edward Arłamowski

Zobacz: wybrane partie Edwarda Arłamowskiego

 Wspomnienie

24 kwietnia 1979 r. ubył z grona miłośników królewskiej gry jej wielce oddany, zawsze czynny twórczo, kolega Edward Arłamowski (ur. 26.8.1909 r.). Już podczas studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego objawił się Jego wielki talent szachowy. W 1931 r. zdobył mistrzostwo Krakowskiego Klubu Szachistów, sukces ten powtórzył w 1938 r. W turnieju eliminacyjnym do Mistrzostw Polski w Częstochowie, 1936 r. zajął IV miejsce.

W 1945 r. uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim tytuł doktora praw na podstawie dysertacji omawiającej zagadnienia prawnicze i szachowe pt. „Czy istnieje ochrona prawna gry szachowej na podstawie polskiej ustawy o prawie autorskim z dnia 29 marca 1926 r.” Czynną pracę adwokacką prowadził do stycznia 1975 r., pełniąc m.in. obowiązki kierownika Zespołu Adwokackiego w Bochni.

Po wojnie uczestniczy w turniejach o mistrzostwo Polski: Kraków 1948, Poznań 1949, Bielsko-Biała 1950, Łódź 1951 i 1054 r. oraz w turniejach międzynarodowych: Katowice 1949, Szczawno Zdrój 1950, Sopot 1951, Międzyzdroje 1952 r. Reprezentuje barwy polskie w trójmeczu Polska – Czechosłowacja – Węgry, meczu ZSRR – Polska, Łódź 1955 r., zostaje zwycięzcą turnieju polsko-węgierskiego, Katowice 1949 r.

W okresie międzywojennym dr Arłamowski zajmował się także problemistyką. Skomponował 190, zadań, uzyskując 23 wyróżnień i nagród w konkursach międzynarodowych.

W tym czasie prowadził działy szachowe w „Polsce zachodniej” i „Dzienniku Bydgoskim”. Był w Komitecie Redakcyjnym „Szachisty Polskiego” w latach 1946-47. W 1957 r. wydał wspólnie z W. Litmanowiczem i A. Szymańskim książkę pt. „Reflektorem po szachownicach świata”, a w 1968 r. w Krakowie ukazało się Jego opracowanie „Księga jubileuszowa Krakowskiego klubu Szachistów”.

Przez ostatnie lata życia pracował nad książką „Historia szachów w Polsce”. W jej zakończeniu przeszkodziła mu ciężka choroba i śmierć.
Pozostawił po sobie największy w Polsce księgozbiór szachowy, liczący około 3000 tomów, przekazany Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie jako zalążek Biblioteki szachowej.

Dr Edward Arłamowski, członek honorowy Krakowskiego Klubu Szachistów, w 1948 r. prezes Krakowskiego OZSzach i członek Zarządu PZSzach, sędzia międzynarodowy ICCF, wyróżniony za zasługi dla polskiego sportu szachowego licznymi medalami, odznakami i dyplomami, w tym medalem 50-lecia Polskiego Związku Szachowego.

Cześć Jego Pamięci!

Źródło: „Szachy” 8/1979

 Szachy klasyczne

Reprezentant Polski w turniejach drużynowych

  • Drużynowe Mistrzostwa Europy (1 raz w eliminacjach)
    • 1957 (eliminacje) – (0/2)

Reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych

  • Warszawa 1949 – mecz Polska–Węgry (IX szach., ½/2)
  • Praga 1955 – trójmecz Czechosłowacja–Polska–Węgry (III szach., 1/4)
  • Warszawa 1956 – trójmecz Polska–Czechosłowacja–Węgry (w zespole Polska „B”, IV szach., 1½/5)

Indywidualne Mistrzostwa Polski (5 finałów w latach 1948–1954, 3 medale)


Drużynowe Mistrzostwa Polski (8 medali)


Wybrane sukcesy w innych turniejach

  • 1931 – I m. w Mistrzostwach Krakowskiego Klubu Szachistów
  • 1935 – I m. w Mistrzostwach Śląska
  • 1936 – dz. IV m. w Częstochowie (półfinał MP)
  • 1938 – I m. w Mistrzostwach Krakowskiego Klubu Szachistów
  • 1949 – dz. I m. w Katowicach (turniej międzynarodowy)
  • 1951 – II m. w Katowicach (półfinał MP, grupa B – awans)
  • 1954 – III m. w Krynicy (półfinał MP, grupa C – awans)
 Ranking Chessmetrics

Najwyższe rankingi w karierze

  • szachy klasyczne – 2516 (1955-02)
 Inne informacje
  • Z zawodu był adwokatem, w 1945 uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim tytuł doktora praw.
  • Dwukrotnie reprezentował Polskę w eliminacjach Olimpiad ICCF (I – 1947-1949 oraz VI – 1965-1968). Był również sędzią międzynarodowym ICCF.
  • W 1948 został Prezesem Krakowskiego OZSzach i członkiem Zarządu PZSzach.
  • W latach 1946–1947 był członkiem komitetu redakcyjnego wydawanego w Krakowie „Szachisty Polskiego”. W 1957 wydał wspólnie z W.Litmanowiczem i A.Szymańskim książkę „Reflektorem po szachownicach świata”. W 1968 w Krakowie ukazało się jego opracowanie „Księga jubileuszowa Krakowskiego Klubu Szachistów”. Przez ostatnie lata swojego życia pracował nad książką „Historia szachów w Polsce”, pracy tej jednak nie zdążył ukończyć.
  • Był posiadaczem jednego z największych w Polsce księgozbiorów o tematyce szachowej, który liczył ok. 3 tysiące tomów. Zbiór ten, zgodnie z wolą wyrażoną w testamencie, został po jego śmierci przekazany Bibliotece Jagiellońskiej.
  • Za zasługi dla polskiego sportu szachowego był wyróżniony licznymi medalami, odznakami i dyplomami, w tym medalem 50-lecia Polskiego Związku Szachowego.
  • W latach 30-tych XX wieku zajmował się kompozycją szachową. Łącznie skomponował 190 zadań, z których 23 uzyskały nagrody i wyróżnienia w konkursach międzynarodowych. W okresie tym zajmował się również działalnością dziennikarską, propagował szachy na łamach „Polski Zachodniej” i „Dziennika Bydgoskiego”.
Edward Arłamowski

Edward Arłamowski
Magyar Sakkvilag (1932), I nagroda
Mat w 2 posunięciach

Bardzo dobry wstęp 1.Wf8! oddaje czarnemu królowi wolne pole e6. Grozi 2. W:f6X. Główne warianty: 1…Se4 przesłania Gh1 uwalniając białego skoczka. Jednocześnie włącza Gg1 dlatego skoczek odchodzi tak, aby tego gońca przesłonić 2.Se3X. Analogicznie 1… Wf3 2.Sc3X. 1… G:d5X 2.H:d5X.

 Strony internetowe

Ta strona korzysta z plików cookies (ciasteczka). Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na korzystanie z cookies. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close