Jerzy Konikowski

Jerzy Konikowski

fot. Gerhard Hund (2012)

 

Jerzy Konikowski

  • ur. 24 stycznia 1947 w Bytomiu
  • mistrz FIDE (1983)
  • mistrz krajowy w grze korespondencyjnej (1973)
  • mistrz krajowy w kompozycji szachowej (1974)
  • problemista szachowy
  • sędzia i trener szachowy
  • publicysta i autor książek szachowych
  • od 1981 obywatel Niemiec (posiada podwójne obywatelstwo)
  • http://www.konikowski.net/

Osiągnięcia szachowe:

Reprezentant Polski w turniejach drużynowych

  • Drużynowe Mistrzostwa Armii Zaprzyjaźnionych (1 raz, 1 medal)

    • Warszawa 1969 – V szach. (1/2), srebrny medal wspólnie z drużyną

Indywidualne Mistrzostwa Polski (2 finały w latach 1977–1979)


Drużynowe Mistrzostwa Polski (1 medal)


Indywidualne Mistrzostwa Polski w szachach błyskawicznych (1 medal)


Drużynowe Mistrzostwa Polski w szachach błyskawicznych (2 medale)


Indywidualne Mistrzostwa Wojska Polskiego (1 medal)

  • złoty (Warszawa 1969)

Indywidualne Mistrzostwa Polski juniorów (1 medal)


Wybrane sukcesy w innych turniejach

  • 1967 – II m. w Bydgoszczy (mistrzostwa województwa bydgoskiego)
  • 1968 – dz. I m. w Augustowie (Puchar Podlasia), dz. I m. w Lublinie (PKWN, open), I m. w Bydgoszczy (mistrzostwa województwa bydgoskiego)
  • 1969 – I m. w Bydgoszczy (mistrzostwa województwa bydgoskiego)
  • 1970 – dz. I m. w Solinie (V Puchar Bieszczadów), II m. w Toruniu (mistrzostwa województwa bydgoskiego), dz. II m. w Lublinie (PKWN, open)
  • 1971 – II m. w Ustrzykach Dolnych (VI Puchar Bieszczadów)
  • 1972 – dz. I m. w Krakowie (półfinał MP, grupa A), II m. w Solinie (VII Puchar Bieszczadów)
  • 1981 – II m. w Dortmundzie (Szachowe Dni Dortmundu, turniej mistrzowski)
  • 1982 – III m. w Dortmundzie (Szachowe Dni Dortmundu, turniej mistrzowski)
  • 1984 – II m. w Dortmundzie (Szachowe Dni Dortmundu, turniej mistrzowski)
  • 1988 – I m. w Kawali (open)
  • 2005-2006 – dwukrotnie I m. w Polonijnych Mistrzostwach Niemiec w szachach szybkich

Najwyższe rankingi w karierze

  • FIDE – 2400 (1 stycznia 1981)
  • ICCF – 2406 (2006/2)

Mistrzostwa Polski w kompozycji szachowej (5 medali)

  • 2 srebrne (w dziale dwuchodówek – 1967-1970, w dziale samomatów – 1967-1970)
  • 3 brązowe (w dziale dwuchodówek – 1965-1966 i 1971-1973, w dziale matów pomocniczych – 1965-1970)

Indywidualne Mistrzostwa Polski w szachach korespondencyjnych


Wybrane sukcesy w szachach korespondencyjnych


Wybrane osiągnięcia trenerskie

  • W Bydgoszczy trenował Lidię Fentzel, która była dwukrotną mistrzynią Polski juniorek w latach 1967 i 1969. W latach 1976–1977 kształcił się na AWF w Warszawie i uzyskał tytuł zawodowego trenera II klasy. W 1977 został zaangażowany do szkolenia kadry juniorów w Częstochowie. Jego podopiecznymi zostali przyszli reprezentanci kraju i olimpijczycy Roman Tomaszewski, bracia Artur i Bogusław Sygulscy oraz Jacek Flis. W plebiscycie Gazety Częstochowskiej znalazł się dwukrotnie (1980 i 1981) w piątce najlepszych trenerów w częstochowskim sporcie. W latach 1978–1981 był trenerem kadry Polskiego Związku Szachowego. Na olimpiadzie szachowej w La Valletcie (Malta) w 1980 kierowana przez niego drużyna kobieca zdobyła brązowy medal, jeden z dwóch zdobytych przez polskie szachistki w powojennej historii występów na olimpiadach.
  • W okresie 1999–2000 brał trzykrotnie udział w sesjach Młodzieżowej Akademii Szachowej. Propagator treningu wirtualnego, jako uzupełniającej formy szkolenia. W latach 1999–2003 współpracował z Mistrzem Polski, Radosławem Wojtaszkiem. W 2002 został wydelegowany przez PZSzach z grupą młodzieżową (Radosław Wojtaszek, Kamil Mitoń i Agnieszka Matras) na Mistrzostwa Świata juniorów w Indiach. W marcu 2003 po obronie pracy kontrolnej i zdaniu egzaminu przed państwową komisją, został mu przyznany przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu w Warszawie tytuł trenera I klasy.
  • Od 1986 posiada trenerską A-licencję, najwyższą w Niemczech. Wielokrotnie był angażowany przez Niemiecką Federację Szachową do prac szkoleniowych z kadrą juniorek i juniorów, m.in. w 1997 był trenerem Arkadija Naiditscha, który obecnie jest najsilniejszym szachistą Niemiec. Przez 15 lat był trenerem kadry młodzieżowej Północnej Nadrenii-Westfalii. W latach 2006–2011 był trenerem kadry niemieckich szachistów głuchoniemych.

Publicystyka szachowa

  • Autor ponad 150 książek o tematyce szachowej, wydanych m.in. w Niemczech, Polsce, Stanach Zjednoczonych, Włoszech, Republice Czeskiej, Hiszpanii, Luksemburgu i Holandii. Zobacz pełną listę publikacji Jerzego Konikowskiego.
  • W latach 1998–1999 redaktor naczelny Kwartalnika Teoretycznego wydawanego przez wydawnictwo “Penelopa”. Członek Polskiego Stowarzyszenia Autorów, Dziennikarzy i Tłumaczy w Europie A.P.A.J.T.E oraz Stowarzyszenia Autorów Niemieckich “Das Wort” z siedzibą w Monachium.
  • Wieloletnia współpraca z polskimi i zagranicznymi periodykami szachowymi, m.in.: Sahovski Informator, Chess Base Magazin, New in Chess (Yearbook), Correspondence Chess Yearbook, The Chess Player-Der Schachspieler, Schach-Report, Deutsche Schachblätter, Deutsche Schachzeitung, Gambit-Revue, Fernschach, Fernschachpost, PAT, SZACH, Szachy/Chess, Szachy, Szachista, Magazyn Szachista, Panorama Szachowa, Poradnik Szachisty.
  • Prowadził kąciki szachowe w m.in.: w Przeglądzie Tygodnia, Gazecie Południowej oraz Naszym Słowie.

Inne informacje

  • Przez pewien okres swojej kariery posiadał 3 tytuły mistrza krajowego (w grze bezpośredniej – nadany w 1972, korespondencyjnej – nadany w 1973 oraz kompozycji – nadany w 1974), dopóki w 1983 nie zdobył tytułu mistrza FIDE (po wypełnieniu dwóch norm w turniejach międzynarodowych).
  • W 1973 odznaczony Złotą Odznaką Honorową Polskiego Związku Szachowego.
  • Od wielu lat zajmuje się badaniem teorii debiutów i owoce swej pracy w tym zakresie opublikował w wielu książkach oraz artykułach. Analizował wraz z angielskim mistrzem Otto Hardym gambit w partii hiszpańskiej po ruchach 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gb5 Gc5 4.c3 d5!?, znany w teorii debiutów jako gambit Konikowski-Hardy.
  • Odznaczony srebrną honorową odznaką Niemieckiej Federacji w grze korespondencyjnej (2008) oraz srebrną honorową odznaką Niemieckiej Federacji w kompozycji szachowej (2006).
  • W Polsce był jedynym szachistą z tytułem mistrza krajowego w grze normalnej, korespondencyjnej oraz kompozycji.
  • Jako problemista szachowy opublikował około 400 zadań, z czego przeszło 100 zostało wyróżnionych na konkursach międzynarodowych. W specjalistycznych Albumach FIDE znalazło się jego 8 utworów.
Jerzy Konikowski

Jerzy Konikowski
Schach-Echo (1985/87), Pochwała
Wygrana

Czarne posiadają wieżę więcej, ale po oczywistym 1.e7 znalazły się one w trudnej sytuacji. Strategia ich obrony będzie polegała więc na grze na pata. Najpierw trzeba się pozbyć zbędnego pionka 1… a1H Nie ratuje też drugi wariant: 1… Wd8 2.ed8H a1H 3.H:b8+! (po 3.G:a1? byłby pat) 3… K:b8 4.G:a1 Ka8 5.Gf6 Kb8 6.Gd8 Ka8 7.Gb6 i białe wygrywają. 2.G:a1 Wd8 3.ed8S! Tylko tak! Po postawieniu na d8 hetmana lub wieży byłby pat. Natomiast po 3.ed8G? czarne ratują się znanym sposobem: 3… Ge5! 4.Gf6 (4.G:e5 pat) 4… Gc7 5.Gac3 Ge5 6.Gd4 Gf4 7.Gf2 Gg3 8.Ge3 Gf4 9.Ged4 Ge5 itd. 3… Ge5 4.S:c6! Oczywiście gońca nie można zabić wobec pata. 4… G:a1 5.S:a7 Białe mają dwa pionki więcej , ale walka nie została jeszcze zakończona… 5… Gd4 6.Sc8! Tylko tak! Po błędnym 6.c6? czarne ratują się znanym patem: 6… G:a7 7.c7 Gb8! 8.c8H. 6… G:c5 7.Sb6+ G:b6 (po 7… Kb8 8.Sd7+ i białe wygrywają gońca) 8.ab6 Kb8 9.b7 Kc7 10.Ka7 i biały pionek osiąga pole przemiany.

Kto by pomyślał, iż w toku gry znikną z szachownicy wszystkie figury i pionek z a5 zamieni się na polu b8 w hetmana?


Szachowe relacje rodzinne


Strony internetowe:

1321 Total Views 1 Views Today

Ta strona korzysta z plików cookies (ciasteczka). Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na korzystanie z cookies. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close