Turniej strefowy mężczyzn Halle 1967

Turniej strefowy mężczyzn (eliminacja Mistrzostw Świata)
Halle (DDR), 18 marca – 9 kwietnia 1967
1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0
1 am Lajos Portisch HUN ½ ½ 1 1 ½ 1 1 1 ½ 1 ½ 1 1 ½ ½ 1 1 1 1 15½
2 am Vlastimil Hort CSR ½ ½ ½ 1 ½ 1 1 1 1 ½ 1 ½ ½ ½ 1 1 1 1 1 15
3 am Wolfgang Uhlmann DDR ½ ½ ½ ½ ½ ½ 1 ½ 0 ½ 1 1 1 ½ 1 1 1 ½ 1 13
4 am Milan Matulović YUG 0 ½ ½ 1 ½ 1 ½ 1 1 ½ ½ 1 ½ ½ 1 ½ ½ 1 1 13
5 mm Lothar Zinn DDR 0 0 ½ 0 0 1 1 ½ 0 0 1 1 1 1 1 ½ 1 1 1 11½
6 Heikki Westerinen FIN ½ ½ ½ ½ 1 ½ 0 ½ ½ 1 ½ 0 ½ 0 ½ 1 1 1 1 11
7 Hans Besser DDR 0 0 ½ 0 0 ½ ½ 0 ½ 1 1 1 ½ 1 1 1 ½ 1 1 11
8 Arne Zwaig NOR 0 0 0 ½ 0 1 ½ ½ 1 1 ½ 0 1 1 1 ½ ½ ½ 1 10½
9 Martin Johansson SWE 0 0 ½ 0 ½ ½ 1 ½ 1 ½ 1 1 ½ ½ ½ ½ ½ ½ ½ 10
10 mm Franciscus Kuijpers NED ½ 0 1 0 1 ½ ½ 0 0 0 ½ ½ 1 ½ ½ ½ 0 ½ 1
11 mm Nikołaj Minew BUL 0 ½ ½ ½ 1 0 0 0 ½ 1 ½ ½ ½ ½ 0 ½ 1 1 0
12 Sejer Holm NOR ½ 0 0 ½ 0 ½ 0 ½ 0 ½ ½ 0 1 1 0 1 1 1 ½
13 Mathias Gerusel FRG 0 ½ 0 0 0 1 0 1 0 ½ ½ 1 ½ ½ 0 0 1 1 1
14 Jón Kristinsson ISL 0 ½ 0 ½ 0 ½ ½ 0 ½ 0 ½ 0 ½ ½ 1 1 1 ½ 1
15 mm Victor Ciocâltea ROM ½ ½ ½ ½ 0 1 0 0 ½ ½ ½ 0 ½ ½ 1 ½ 0 1 0 8
16 Ove Kinnmark SWE ½ 0 0 0 0 ½ 0 0 ½ ½ 1 1 1 0 0 ½ 1 0 ½ 7
17 mm Dragoljub Minić YUG 0 0 0 ½ ½ 0 0 ½ ½ ½ ½ 0 1 0 ½ ½ ½ ½ ½
18 Bogdan Pietrusiak 0 0 0 ½ 0 0 ½ ½ ½ 1 0 0 0 0 1 0 ½ ½ ½
19 Erkki Havansi FIN 0 0 ½ 0 0 0 0 ½ ½ ½ 0 0 0 ½ 0 1 ½ ½ 1
20 HenryCamilleri MLT 0 0 0 0 0 0 0 0 ½ 0 1 ½ 0 0 1 ½ ½ ½ 0

Sędzia główny:


Wybrane fragmenty relacji Bogdana Pietrusiaka („Szachy” 6/1967)

W dniach 18 marca do 9 kwietnia br. w Halle (NRD) odbył się ostatni z dziesięciu turniej strefowy do indywidualnych mistrzostw świata. Początkowo turniej ten zapowiadał się jako jeden z najsilniejszych w Europie, niestety na starcie okazało się, że trzej arcymistrzowie: Parma, Robatsch i Stahlberg zrezygnowali z udziału w turnieju. Ostatecznie więc w turnieju startowało: 4 arcymistrzów, 5 mistrzów międzynarodowych i 11 mistrzów krajowych.

Przy takim zestawie zawodników wiadomo było, że walka o trzy pierwsze premiowane miejsca, rozegra się pomiędzy czterema arcymistrzami: Portischem, Hortem, Uhlmannem i Matuloviciem. Już pierwsze rundy pozwoliły przypuszczać słuszność tych przewidywań, gdyż Portisch i Uhlmann z pierwszych pięciu rund zdobyli 4½ p., a Hort 4 p. Matulović po przegranej w IV rundzie partii z Portischem nie rezygnował z walki o miejsce w pierwszej trójce. Dobrze wystartowali również Westerinen i Besser. Mój dorobek punktowy był bardzo ubogi, gdyż zremisowałem dotąd jedynie z Matuloviciem. Następne rundy, to dalsze zwycięstwa i zarazem wspaniała gra Portischa i Horta. Po X rundach czoło tabeli wyglądało następująco: 1. Portisch 9 p., 2. Hort 8 p. 3. Uhlmann 7 p., 4-6. Matulović, Westerinen i Besser po 6½ p.

W jedenastej rundzie uzyskałem pierwsze cenne zwycięstwo nad Ciocalteą, co pozwoliło mi w dalszych rundach pozbyć się pewnego kompleksu, jaki odczuwałem w pierwszych rundach. Był to przecież mój pierwszy chrzest w turnieju międzynarodowym za granicą. Druga faza turnieju, to wspaniały pościg arcymistrza Matulovicia, który ostatecznie zrównuje się z arcm. Uhlmannem.

W XV rundzie odniosłem drugie zwycięstwo, i jak się później okazało już ostatnie w tym turnieju, nad eksmistrzem Holandii Kuijpersem. Zwycięstwo to uskrzydliło mnie do tego stopnia, że w pozostałych partiach postanowiłem grać na wygraną za wszelką cenę, a rezultaty niestety były odwrotne. Teraz zrozumiałem, że taka desperacka taktyka była wynikiem braku opanowania i doświadczenia turniejowego.

Ostatnia XIX runda to decydujący pojedynek Uhlmann – Matulović. Partia ta wzbudziła tak wielkie zainteresowanie, że organizatorzy zmuszeni byli odizolować grających od publiczności, a przebieg partii demonstrowano na dużej szachownicy. Ostatecznie jednak partia zakończyła się remisem i podobnie jak cztery lata temu sprawa trzeciego miejsca została otwarta, gdyż zgodnie z regulaminem FIDE Uhlmann i Matulović muszą stoczyć dodatkowy eliminacyjny mecz o prawo udziału w turnieju międzystrefowym.

Zwycięstwo Portischa było bezsporne. Podobnie jak cztery lata temu na turnieju strefowym również w Halle Portisch wygrał turniej spacerkiem i ani na chwilę nie oddał przewodnictwa. Jego pozycyjny styl gry, poparty zdumiewającą techniką, czynił ogromne wrażenie. Drugie miejsce Horta również było niezagrożone i podobnie jego pozycyjny styl gry jak i realizacja drobnych przewag stały na wysokim poziomie. Uhlmann i Matulović, swoją grą wybitnie odbiegali od stylu gry Portischa i Horta. Grali ostro, a nawet hazardowo, ale obaj mają doskonale opanowany repertuar debiutowy. Piąte miejsce zdobył samodzielnie i zasłużenie Zinn, który podobnie jak Uhlmann lubi stwarzać ostre i skomplikowane pozycje. Westerinen i Besser byli największą niespodzianką turnieju i obaj mogą chwalić się życiowym sukcesem. Są to zawodnicy grający często w wielu turniejach i festiwalach międzynarodowych i stąd ten naprawdę wielki sukces. Ósme — samodzielne miejsce Zwaiga również w pełni zasłużone. Dziewiąte miejsce zajął doświadczony mistrz Johansson, którego grę cechowała solidność i spokój. Został on też królem remisów.

Co się tyczy mojej gry, to ostateczny wynik jest bardzo słaby. Jedynym moim usprawiedliwieniem może być fakt, że po raz pierwszy startowałem w turnieju międzynarodowym za granicą i to bez sekundanta. Uważam, że właśnie zawodnikom nie mającym rutyny i doświadczenia w turniejach międzynarodowych winien towarzyszyć fachowy sekundant. Nie brak kondycji, czy też odporności psychicznej lub choroba w czasie turnieju – jak to nieraz tłumaczy się wielu naszych mistrzów – były przyczyną niepowodzeń, lecz właśnie brak rutyny i doświadczenia sprawił, że końcowy wynik był taki a nie inny. Jedynym moim osiągnięciem w tym turnieju może być tylko nauka, jaką otrzymałem.

Co się tyczy organizacji turnieju, to choć nie mam skali porównawczej, ale osobiście uważam, że organizatorzy stworzyli wszystkim zawodnikom wprost idealne warunki do gry w szachy. Zakwaterowanie w pokojach jednoosobowych, wyżywienie i sala turniejowa, wszystko to odbywało się w super nowoczesnym „Inter Hotel — Stadt Halle”.


Partie