Zdzisław Belsitzman

 

Zdzisław Belsitzman

  • ur. ok. 1890
  • zm. 1920 lub 1923
  • szachista

Krótka kariera szachowa Belsitzmana, urodzonego około 1890 roku, przypadła na lata 1913-1919. W styczniu 1913 wziął udział w symultanie rosyjskiego szachisty (później osiadłego we Francji) Jewgienija Znosko-Borowskiego, odnosząc zwycięstwo. W tymże roku rozegrał pojedynek z Salomonem Langlebenem, będący eliminacją do dużego turnieju amatorskiego w Petersburgu; mecz ten zakończył się wynikiem nierozstrzygniętym (w dwóch partiach rywale zgodzili się na remis, obaj też wygrali po jednej partii). Ostatecznie Belsitzman zrezygnował z udziału w turnieju w Petersburgu.

Poza turniejami Belsitzman próbował swoich sił jako szachowy problemista oraz uprawiał grę korespondencyjną. W 1914 w jednym z korespondencyjnych pojedynków pokonał znanego gracza krakowskiego Józefa Banneta. Grywał towarzysko w kawiarni Semadeniego i „Udziałowej”, gdzie wśród jego przeciwników byli zarówno lokalni rywale, jak i przebywający czasowo w Warszawie szachiści rosyjscy.

Kilkakrotnie uczestniczył w turniejach Warszawskiego Towarzystwa Zwolenników Gry Szachowej. W 1916 w gronie siedmiu zawodników uplasował się na dzielonym IV-V miejscu, rok później zajął III-IV lokatę (również grało siedmiu zawodników). Wielki sukces odniósł w pierwszym turnieju powojennym jesienią 1919, kiedy to zdobywając w czternastu partiach 11 punktów triumfował w imprezie, wyprzedzając całą warszawską czołówkę – Aleksandra Flamberga, Akibę Rubinsteina i Dawida Przepiórkę. Belsitzman wyróżniony został nagrodą w wysokości 800 marek, a pismo „Szachista Polski” powierzyło mu redakcję działu gry praktycznej.

Kariera Belsitzmana urwała się jednak na sukcesie z 1919; niebawem zmarł w bliżej nieznanych okolicznościach. Według jednej z wersji poległ na froncie wojny z Rosją radziecką. Przeczyć się temu zdaje informacja Dawida Przepiórki, zamieszczona w „Tygodniku Ilustrowanym” w marcu 1923: „niedawno w Warszawie zmarł Z. Belsitzman”, ale nieobecność Belsitzmana w turniejach warszawskich po 1919 może budzić wątpliwości, co Przepiórka miał na myśli pisząc „niedawno”.

Przemysław Zieliński
Tekst opublikowany w Wikipedii 27 stycznia 2008

Bibliografia:

  • Tadeusz Wolsza, Arcymistrzowie, mistrzowie, amatorzy… Słownik biograficzny szachistów polskich, tom I, Wydawnictwo DiG, Warszawa 1995

Strony internetowe:

Ta strona korzysta z plików cookies (ciasteczka). Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na korzystanie z cookies. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close