Olimpiady szachowe niesłyszących – rozegrane w latach 2010, 2014 oraz 2018 zawody, będące kontynuacją wcześniej organizowanych Drużynowych Mistrzostw Świata niesłyszących (z zachowaniem numeracji). Zmiana nazewnictwa miała związek ze staraniami o włączenie szachów do programu Igrzysk Głuchych – co nastąpiło w 2019 podczas Zimowych Igrzysk we włoskiej miejscowości Valtellina Valchiavenna). Od 2022 ponownie zaczęto rozgrywać DMŚ.
Reprezentacje Polski mężczyzn oraz kobiet uczestniczyły we wszystkich edycjach. W turniejach mężczyzn stosowany był system szwajcarski, natomiast kobiety rozgrywały zawody systemem kołowym. Mecze rozgrywane były na 4 (mężczyźni) i 2 (kobiety) szachownicach, natomiast drużyny składały się z 6 mężczyzn oraz 3 kobiet.
W historii olimpiad niesłyszących Polacy zdobyli 3 medale drużynowe: dwa srebrne (2010, 2014) oraz brązowy (2018), natomiast Polki – jeden medal brązowy (2010). W turniejach nie są przyznawane medale za wyniki indywidualne, a zwycięzcy szachownic wybierani są na podstawie wyników procentowych.
- Zobacz też: Inne zestawienia z cyklu „Polacy na…”
Wyniki i medale reprezentantów Polski
| 16 | 2010 | Estoril (POR) – 17 drużyn (system szwajcarski, 9 rund) | |||||||
| 1. Chorwacja – 15 (25) | I | Krzysztof Chęciak | 2146 | 4 | 7 | ||||
| 2. Polska – 13 (21) | II | Jerzy Strzelecki | 2150 | 4 | 9 | ||||
| 3. Ukraina – 12 (22½) | III | Mateusz Łapaj | 1926 | 6 | 8 | 1 | |||
| IV | Mariusz Ćwiek | 2144 | 4 | 7 | |||||
| rez. | Maciej Szalko | 1550 | 3 | 5 | |||||
| 17 | 2014 | Opatija (CRO) – 18 drużyn (system szwajcarski, 9 rund) | |||||||
| 1. Bułgaria – 14 (25) | I | Krzysztof Chęciak | 2101 | 3 | 6 | ||||
| 2. Polska – 13 (21½) | II | Jerzy Strzelecki | 2089 | 2½ | 8 | ||||
| 3. Niemcy – 12 (22) | III | Mateusz Łapaj | 2098 | 8½ | 9 | 1 | |||
| IV | Marcin Chojnowski | 2084 | 5 | 8 | |||||
| rez. | Piotr Walczak | 2028 | 1 | 2 | |||||
| rez. | Tomasz Miozga | 1881 | 1½ | 3 | |||||
| 18 | 2018 | Manchester (ENG) – 16 drużyn (system szwajcarski, 9 rund) | |||||||
| 1. Serbia – 16 (187,0) | I | Mateusz Łapaj | 2167 | 7 | 9 | 2 | |||
| 2. Rosja – 15 (186,5) | II | Tomasz Miozga | 1992 | 4½ | 8 | ||||
| 3. Polska – 13 (181,5) | III | Jerzy Strzelecki | 2063 | 4 | 8 | ||||
| IV | Marcin Chojnowski | 2074 | 3½ | 7 | |||||
| rez. | Krzysztof Chęciak | 2044 | 2½ | 3 | |||||
| rez. | Maciej Szalko | 1866 | ½ | 1 | |||||
Wyniki i medale reprezentantek Polski
| 16 | 2010 | Estoril (POR) – 7 drużyn (system kołowo, 6 rund) | |||||||
| 1. Rosja – 12 (10½) | I | Joanna Strześniewska | 1727 | 2½ | 6 | ||||
| 2. Ukraina – 9 (9) | II | Ewa Wardziak | 5 | 6 | 2 | ||||
| 3. Polska – 8 (7½) | |||||||||
| 17 | 2014 | Opatija (CRO) – 8 drużyn (system kołowo, 7 rund) | |||||||
| 1. Ukraina – 13 (12) | I | Bożena Krzyszkowiak | 1½ | 4 | |||||
| 2. Rosja – 12 (11) | II | Ewa Wardziak | 1411 | 1 | 6 | ||||
| 3. Kazachstan – 8 (8) | rez. | Monika Wilgos | 2½ | 4 | |||||
| 7. Polska – 4 (5) | |||||||||
| 18 | 2018 | Manchester (ENG) – 9 drużyn (system kołowo, 8 rund) | |||||||
| 1. Ukraina – 16 (103,3) | I | Malwina Szewczyk | 1351 | 3½ | 8 | ||||
| 2. Rosja – 12 (72,3) | II | Joanna Strześniewska | 1513 | 3 | 8 | ||||
| 3. Węgry – 11 (67,5) | |||||||||
| 4. Polska – 7 (43,3) | |||||||||
Zestawienia drużynowe i indywidualne
| Medale drużynowe |
Razem | Udział | ||||
| 1 | Krzysztof Chęciak | 2 | 1 | 3 | 3 | |
| Mateusz Łapaj | 2 | 1 | 3 | 3 | ||
| Jerzy Strzelecki | 2 | 1 | 3 | 3 | ||
| 4 | Marcin Chojnowski | 1 | 1 | 2 | 2 | |
| Tomasz Miozga | 1 | 1 | 2 | 2 | ||
| Maciej Szalko | 1 | 1 | 2 | 2 | ||
| 7 | Mariusz Ćwiek | 1 | 1 | 1 | ||
| Piotr Walczak | 1 | 1 | 1 | |||
|
|
||||||
| Razem: 8 zawodników | 2 | 1 | ||||
| Medale drużynowe |
Razem | Udział | ||||
| 1 | Joanna Strześniewska | 1 | 1 | 2 | ||
| Ewa Wardziak | 1 | 1 | 2 | |||
| 3 | Bożena Krzyszkowiak | 0 | 1 | |||
| Malwina Szewczyk | 0 | 1 | ||||
| Monika Wilgos | 0 | 1 | ||||
|
|
||||||
| Razem: 5 zawodniczek | 1 | |||||