Mistrzostwa Polski w Rozwiązywaniu Zadań Szachowych 1986

11. Mistrzostwa Polski w Rozwiązywaniu Zadań Szachowych

Spała, 21 – 22 marca 1986
1985 | 1986 | 1987
Pkt Czas
1 mm Jan Rusinek Warszawa 13,5 358
2 Tomasz Kohnke Gdańsk jun 11 360
3 Marcin Banaszek Gdynia 10 360
4 m Ryszard Kapica Częstochowa 8 348
5 Tomasz Sibiga Przemyśl jun 8 360
6 Krzysztof Głuszko Warszawa 7,5 357
7 Zbigniew Szczep Gdynia jun 7,5 360
7 Bogdan Stawarz Wrocław 7,5 360
9 Adam Węgrzyn Warszawa 6,5 360
10 Andrzej J. Lewandowski Płońsk 6 356
11 Andrzej Michlewicz Wrocław 6 358
12 Henryk Czempiel Piekary Śląskie 6 360
13 Julian Bieńkowski Warszawa 5 351
14 Waldemar Jaszczyk Ostrowiec Świętokrzyski 5 358
15 Ewaryst Ruf Ostrów Wielkopolski 3 356
16 Zygmunt Wiktor Warszawa 0 360

Finał – „Szachy” 5/1986, str. 110

W wyniku długotrwałych eliminacji do finału (Spala, 21–22 III br) zalifikował0 się 14 najlepszych uczestników półfinału oraz dopuszczeni
zostali na mocy regulaminu zdobywcy trzech pierwszych miejsc w poprzednich mistrzostwach (M.Halski, W.Sapis, A.Lewandowski) i dwaj
mistrzowie kompozycji szachowej (mm J.Rusinek, m R.Kapica). Wiadomo było wcześniej, że Marek Halski nie będzie mógł bronić tytułu posiadanego bez przerwy od 1973 r. (!!), nie przyjechali W.Sapis oraz Z.Langer – i tak do walki stanęło ostatecznie 16 zawodników, którzy w sześciu rundach rozwiązywali 18 kompozycji szachowych (dwuchodówki, trzychodówki, studia, maty pomocnicze, wielochodówki i samomaty).

Po 360 minutach zmagań pierwsze miejsce i tytuł mistrza Polski zdobył mm Jan Rusinek z Warszawy – nasz najlepszy kompozytor szachowy,
jednak dużym sukcesem obecnej edycji był liczny start młodzieży, która uplasowała się w górnej połowie tabeli. Najlepszy z juniorów, Tomasz Kohnke, będąc najmłodszym zawodnikiem finałów (ur. 18 XI 1969) , zdobył zasłużenie II miejsce przegrywając minimalnie na finiszu, ale kto
wie co będzie za rok?

Mistrzostwa połączone były z różnego typu spotkaniami i dyskusjami propagującymi kompozycję szachową. Przebiegały w serdecznej atmosferze, zarówno dzięki organizatorom (E.Iwanow, W.Rosolak), jak i uczestnikom, którym należy życzyć jeszcze lepszych wyników w finale 1987 r. W turnieju pocieszenia (gry błyskawicznej) zwyciężył bez porażki A.Węgrzyn.

Władysław Rosolak


Strony internetowe

Ta strona korzysta z plików cookies (ciasteczka). Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na korzystanie z cookies. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close